“ஒரு குழந்தையோடு இருந்ததைத் தவறென்று இதுநாள் வரை நான் நினைக்கவில்லை. பின், நான் எப்படி இன்னொரு பிள்ளையைப் பெற்றுக்கொள் என்று மகனிடம் சொல்ல முடியும்?” எங்களுடைய ‘ஒற்றைப் பேத்தி’ குறித்து கேட்பவர்களிடம் இப்படி நான் பதிலளிப்பது வழக்கம்.
ஒவ்வொரு நாளும் நாட்டில் நடைபெறுகின்ற நிகழ்வுகள் எனது கருத்துக்கு வலு சேர்க்கின்றன. அதில் கடைசியாகச் சேர்ந்தது, அம்பிகா – ராதா சகோதரிகளுக்கு இடையே நடைபெறும் வழக்கு.
வாங்கும் கடனுக்குக் காசோலையைக் கொடுத்துவிட்டு, பின்னர் திருடிச் சென்றுவிட்டார்கள் என்று புகார் அளிப்பது கடைக்கோடி கிராமங்கள் வரை இன்றைக்கு பரவியுள்ளது.
“வெளியிலிருந்து விரோதி வந்தால் சமாளித்து விடுவேன். ஆனால், வீட்டிலிருந்து வருபவர்களை எனது முழுப் பலத்தையும் பயன்படுத்தி எதிர்கொள்ள முடியவில்லை. என்னைத் தற்காத்துக்கொள்ள மட்டுமே முயல்கிறேன்!” என்றார் நண்பர் ஒருவர்.
இந்த நண்பரின் மனநிலைதான் அம்பிகாவின் பேச்சிலும் தெரிந்தது. இது யாருக்கோ, எங்கோ நடப்பதில்லை. நம்மைச் சுற்றி இதுதான் நடக்கிறது. வரலாறும் நமக்கு இதைத்தான் சொல்கிறது.
பிள்ளைகளின் ஒற்றுமைக்கு எதிர்காலத்தில் பாதகம் வராத வகையில் நிகழ்காலத்தில் பெற்றோர்கள் செயல்பட வேண்டும்; அல்லது ஒற்றைப் பிள்ளையோடு இருந்து விடலாம் என்பதே என் கருத்து.
“நாங்களெல்லாம் அப்படியில்லை” என்று 50 வயதைக் கடந்தவர்கள் பதில் சொன்னால், மகிழ்ச்சியடைவேன்.